Minął już
rok a ja dalej się nie pozbierałam. Tak naprawdę to po prostu umarłam. Wiem jak
to brzmi umarła a pisze pamiętnik, ale taka jest rzeczywistość. Nie żyje a
przynajmniej chcę żeby tak było. Leon stara się jak może, ale to nie to samo…Z
każdą kolejną „kreską” na moim nadgarstku i wypitą szklanką Jacka Danielsa ból
na chwilę mija. Wiesz pamiętniku już go nie kocham tylko nienawidzę, tak
to dobre słowo a mianowicie nienawidzę go za to, że był tak strasznie
samolubny, umarł a mnie zostawił tu samą. Słowa „Poradzisz sobie beze mnie Leon
się tobą zajmie, wiesz, że cię kocham, ale uwierz, że tak będzie lepiej.”. Ha
ha ha, dla kogo lepiej? Ciebie kurwa! Pierdolona miłość, tak naprawdę miłość to
ściema, miłości nie ma. Przepraszam cię, że tak się wyrażam, ale przez ten rok
wszystko się zmieniło łącznie za mną. Nie chodzi o wygląd czy styl ubierania,
ale mój charakter i walkę, jaką toczę sama ze sobą. Nawet nie wiesz, jaki to
ból, kocham Leona, ale nadal myślę o nim…”
Cisnęłam pamiętnikiem na moje łóżko. Czy to możliwe? Chociaż minął
już rok on nadal siedzi we mnie? Trudno mam go w dupie! Z ledwością
powstrzymałam łzy napływające do moich oczu. PRYSZNIC! Poszłam do łazienki, zdjęłam piżamę i weszłam do kabiny. Muszę zmyć z siebie
smród wódki i papierosów. Ciepła woda tryskająca w moją twarz trochę mnie
uspokoiła. Wyszłam z pod prysznica i owinęłam moje mokre ciało ręcznikiem.
Sięgnęłam do mojej jak zawsze skrzypiącej szuflady po suszarkę, wysuszyłam moje
falowane włosy i wytarłam ciało ręcznikiem. Udałam się z powrotem do mojego
pokoju, zbliżyłam się do wielkiej trzydrzwiowej szafy i wyciągnęłam łososiową
sukienkę bez ramiączek(przed kolano), czarny żakiet, czarne szpilki i miętową
małą torebkę za „złotym łańcuszku”(pasku).
Paznokcie pomalowałam na miętowy kolor, a mój makijaż składał się z tuszu,
eye-lainera i jasno różowego błyszczyka. Dzisiaj 1 września początek szkoły.
Zgarnęłam z szafki nocnej telefon(Sony Xperia Tipo), paczkę
papierosów i chusteczki a wszystko wrzuciłam do torebki. Ogólnie mieszkam tu ze
względu na ciotkę, która wyprowadziła się 6 miesięcy temu do Berlina, moment
jak to ona powtarzała „Życie nie jest
kolorowe. Masz 18lat, twoje konto będzie, co miesiąc uzupełniane. Jesteś już dorosła,
więc wyjeżdżam do narzeczonego. Poradzisz sobie prawda?”. Dobre ja mam
sobie nie poradzić? JA! Jestem Nina Katerin Graham jedna z 4 rządzących liceum
Mari E. Dallas, oprócz tego piękna(zawsze mi tak mówili). Poszłam do kuchni od
razu dopadł mnie swąd papierosów, wyrzuciłam pełną popielniczkę i odstawiłam ją
już pustą na okno. Westchnęłam, tak to jest jak się przebywa wśród palaczy.
Zaparzyłam świeżą kawę, rozległ się tan piękny zapach mielonej kawy.

-Nareszcie tu pachnie.-powiedziałam sama do siebie. Podeszłam do
blatu, wzięłam łyk kawy i poczułam to przyjemne ciepło. Z kawą w ręce usiadłam
przy stoliku i zaczęłam patrzeć na niebo za oknem. Chmury były ciemne, ale
świeciło słońce, promienie przebijały się przez firankę i padały na moją twarz
powodując przyjemne szczypanie policzków. Ciekawe, co teraz robią rodzice? To
pytanie nie daje mi spokoju od 12lat, ale od roku doszedł jeszcze ból związany
z „jego” odejściem. Znowu to samo łzy
spływające i palące moją twarz oraz ten potworny ból w klatce piersiowej a
dokładnie w sercu. Odstawiłam kubek do mycia i ruszyłam do łazienki, przeszłam
przez korytarz spoglądając na zdjęcia z dzieciństwa trzyletnia ja z mamą i piętnastoletnia ja jadąc konno. Podparłam się ręką o ścianę, doszłam do łazienki. Poprawiłam makijaż i spryskałam się moimi ulubionymi perfumami o zapachu fiołków. Rozległ się dźwięk dzwonka do drzwi, poszłam je otworzyć. Za drzwiami stał Leon ubrany w białą zdobioną koszulę, dżinsy z krokiem i białe vansy.
-Kochanie wyglądasz cudownie.-powiedział patrząc na mnie od góry
do dołu.
-Wiem, chodźmy.-pocałowałam go, zawsze był delikatny „Nigdy nic na siłę”. Splotłam z nim
swoją lewą rękę a prawą zamknęłam mieszkanie. Zaszliśmy na dół, przed moim
blokiem stało BMW x6, którego właścicielem był mój chłopak. Leon otworzył
przede mną drzwi i pomógł wsiąść na miejsce pasażera. Z tyłu był już Nick z
Alex.
-Hejka.-powiedziałam.
-Cześć.-odpowiedzieli chórkiem, Leon wsiadł na miejsce kierowcy.
-Macie zioło?-zapytałam.
-Jasne.-odpowiedział Nick.
-Kierunek szkoła.-powiedział Leon. Całą drogę przegadaliśmy. Mój
chłopak zaparkował auto i wysiedliśmy. Oczywiście szliśmy w linii Leon, ja,
Alex i Nick. Kiedy tylko znaleźliśmy się na głównym placu dołączyła się do nas
grupa uczniów, no tak teraz będą koło nas łazić żeby zdobyć popularność.
Weszliśmy do naszej szkoły, zawsze przypominała mi Hogwart w środku ściany w
odcieniu bladego błękitu zlewały się z szarymi szafkami. Z okazji projektu "New castle/school" przerobili stary zamek na szkołę żeby zbliżyć nas do historii. Przekraczając próg
naszej „auli” składającej się ze
sceny i krzeseł. Usiedliśmy na samym końcu, weszła nasza pani dyrektor.
-Witam wszystkich zgromadzonych! Na wstępie chciałam przedstawić
nowych kolegów. Na pewno ich znacie, zapraszam One Direction.-powiedziała a do
niej dołączyła piątka chłopaków, dziewczyny z przodu zaczęły piszczeć. Kto to
jest? I o co chodzi z tym One Direction?
-Co to za lalusie?-zapytał Nick.
-Pewnie jakieś cioty.-powiedział Leon.
-Na przyjaciół to raczej nie wyglądają.-stwierdziła Alex.
-Myślę, że to geje.-wzruszyłam ramionami.
-Dobra chuj z nimi, po szkole impreza.-powiedział Nick.
-Tylko naszą czwórką czy idziemy do kogoś?-zapytała Alex.
-Tylko czwórką.-uśmiechnął się Nick.
-No to u mnie.-powiedziałam patrząc przed siebie.
-O, czym myślisz?-zapytał Leon i spojrzał na mnie tak jak Alex i
Nick.
-Zioło, taniec i Jack Daniels.-uśmiechnęłam się i wybuchliśmy
śmiechem, akurat dyrektorka zakończyła swoją „przemowę”. Wstałam z miejsca i razem z przyjaciółmi udaliśmy się
na parking.
-O fuck odebraliście swoje plany lekcji?-zapytałam, ale pokiwali
mi przecząco głową.
-Dobra idźcie do auta a ja to załatwię.-uśmiechnęłam się.
-Ok.-odpowiedzieli i zniknęli. Zawróciłam i udałam się pewnym
krokiem w stronę gabinetu dyrektorki. Kiedy była niedaleko wpadł na mnie jakiś
chłopak.
-Uważaj jak łazisz.-warknęłam. Chłopak spojrzał na mnie był
brunetem w burzy kręconych włosów o pięknych zielonych oczach, ubrany był w
białą bluzkę z krótkim rękawkiem, beżowe spodnie z krokiem i białe conversy.
-Przepraszam, jak masz na imię?-zapytał.
-A ty?-spojrzałam na niego drwiąco.
-Harry.-uśmiechnął się.
-Nina.-powiedziałam oschle.
-Miło mi cię poznać.-ukazał rząd białych zębów.
-Nie wątpię.-minęłam go i weszłam do gabinetu.
-Witaj Nino.-powiedziała dyrektorka.
-Dzień dobry mogę dostać mój plan oraz plany Alex Gonzales, Leona
Cannadyego i Nicka Getty?-zapytałam, kobieta poszperała w stercie papierów aż
wyciągnęła cztery kartki.
-Proszę.-podała mi je.
-Dziękuję.-zabrałam nasze „plany”,
włożyłam do torebki i wyszłam z gabinetu. W szkole dalej był tłok i zauważyłam
tego bruneta, stał z czwórką chłopaków. Jak on miał Hory, Hirry, Hurry, Cheryl?
Nie Cheryl to imię dziewczyny, prawda? Patrzył na mnie i się uśmiechał, ale ja
zamiast spuścić głowę i odwrócić wzrok, podtrzymałam jego spojrzenie,
przewróciłam oczami i szłam jak zawsze pewnie przed siebie. Minęłam ich
tym moim i Alex „seksownym” krokiem.
Wyszłam ze szkoły do auta. Zapowiadało się na burzę, wsiadłam do auta.
-Masz w domu Jacka Danielsa?-zapytała Alex.
-Mam 2 butelki.-uśmiechnęłam się i ruszyliśmy. Leon zaparkował i
weszliśmy szybko do mojego mieszkania. Chłopcy poszli do salonu a ja z Alex
zrobiłyśmy przekąski. Zaniosłyśmy do salonu talerz kanapek, krakersy, chipsy i
dwie butelki Jacka Danielsa oraz cztery szklanki. Nick zrobił skręty i je
odpalił. Po dwóch godzinach butelki były puste, wypaliłam jednego skręta reszta
po, dwa ale głód nikotynowy mnie wołał, więc odpaliłam papierosa. Wszystko było
śmieszne to za sprawą dżointów, Alex leżała z głową na kolanach Nicka, ja
siedziałam objęta ramieniem mojego chłopaka. Kończąc papierosa zdałam sobie
sprawę, że dzisiaj czwartek jest 2 w nocy a my siedzimy nachalni, na jarani i
pobudzeni w salonie, włożyłam resztkę papierosa do popielniczki.
-Dobra idziemy spać.-wstałam ciągnąc Leona za rękę.
-Alex, Nick wiecie gdzie jest pokój gościnny?-zapytałam.
-Mówisz jakbyśmy się znali od wczoraj, oczywiście, że
wiemy.-powiedział Nick.
-Dobranoc skarby!-krzyknęłam będąc w połowie drogi do mojego
pokoju.
-Dobranoc!-krzyknęła Alex. Weszłam do pokoju ściągnęłam sukienkę i
usiadłam na łóżku. Leon zdjął koszule i dżinsy, usiadł naprzeciwko mnie.
-Kocham cię.-powiedział.
-Ja ciebie też.-pocałowałam go namiętnie. Weszliśmy pod kołdrę,
położyłam głowę na klatę Leona a on objął mnie ręką, i tak zasnęłam słuchając
piorunów za oknem...
___________________________________________Pierwszy rozdział, będę nadawała im tytuły piosenek przy których akurat je piszę albo są jakoś związane z rozdziałem. Tutaj akurat Bonson / Matek - Rok Później. Podoba wam się chociaż trochę? Jeśli macie pytania to zadawajcie pod rozdziałem.
Angel xoxo



.jpeg)


.jpeg)
